|
|
Personaxes:
Chegan tres nenas cantando e berrando. Son as letras Galegas. Galega 1 —¡ Hoxe é un gran día! Galega 2 —¡Sí ! ¡ E un día fantástico! Galega 3 —¡Un día fabuloso! Galega 1 —¡ Non hai outro coma el! Galega 3 —¿Pero qué día é hoxe? Todas —¡O Día das Letras Galegas! ¡O noso cumpleanos! Galega 1 —¡Beeennn! ¡Temos que cantar! Galega 2 —¡E temos que bailar! Galega 3 —Vamos facer o que queiramos. ¡Hoxe é un día único! Galega 1 —¡Vivan as Letras Galegas! Galega 2 —¡Vamos a pasalo moi ben ¡ Empezaron a bailar e a cantar moi ledas. Pero, de pronto: Pum, pum, pun Galega 1 — Parece que chaman á porta. Galega 3 — Ha de ser xente que quere charanga. Galega 2 — Vou abrir. Abre e aparecen enfadadas as letras castelás. Castelá 1 — ¿ Qué estais haciendo, cotillas? Galega 1 — ¡ O que ves! Castelá 2 — ¿Por qué hacéis tanto ruído, rebeldes? No nos dejáis dormir. Galega 3 — Hoxe é o noso aniversario, e facemos o que queremos. Castelá 1 — ¡Ya os enseñaré yo! ¡Habrase visto! ¡Su cumpleaños! Galega 2 — Sí ¿ Que ten de malo? Hoxe é un día grande. Castelá 2 — Si sois unas ignorantes. No tenéis ... nuestros poetas, ni nuestra cultura. Galega 1 — ¡Hai que non! ¿ E Rosalía de Castro? Castelá 1 — No tenéis tantos poetas como nosotras. Ni tanta gloria... Galega 3 — ¿Non, eh? Curros Enríquez, Ramón Cabanillas, Eduardo Blanco Amor, Ramón Otero Pedrayo... Castelá 1 — ¡Ya está bien! ¡ No hagáis tanto ruído! E vanse moi enfadadas. As letras Galegas seguen cantando e bailando. Entón chegan as americanas. Galega 2 —¿Quen vos mandou entrar? Galega 3 —Aquí non se entra sen permiso. Galega 1 —A la veña fóra. Americana 1 —¿ Qué pasar aquí ? ¿Qué ser este ruído? No me dejar tomar mi chicle. Americana 2 —Ni mi HAPPY MEAL. Americana 1 —Ni mi coca—cola. Galega 2 —Aquí non pasa nada. Só que é o dezasete de maio. O noso aniversario. Americana 2 —¿Qué decir estas tontas? ¿Ser su cumpleaños? Galega 3—Sí eso é. Americana 1— O.K. Pero vosotras ser pequeñas, nosotros tener grandes riquezas por todo el mundo. Galega 1 —¡Nos temos xuventude e forza! Americana 2 — Esto ser escandaloso. Yo ir a quejarme a las castellanas. Americana 1 —Ó.K. ¡Nosotros irnos! Vanse e as Galegas seguen bailando e berrando. De pronto chegan as "yankis" e as castelás moi enfadadas. Castelá 2 —¡Se nos va a quitar el pote! Castelá 1 —¡No, ya se nos ha quitado! Americana 1 —¡Vasta ya! No ser para tanto. A mi no me dejar tomar mi chicle. Americana 2 —Ni a mí, mi HAPPY MEAL. Americana 1 —Yo no irme de aquí sin protestar. Castelá 1 —Yo tampoco. Castelás e americanas — ¡Aquí sempre hai ruído!¡Esto non pode ser! Galegas—¡¡¡Si que pode ser!!! E collen unha pancarta que di : “17 de maio. Día das LETRAS GALEGAS” FiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiN |
|
|
|
